KAHRAMANMARAŞ YÖRESİNDE KULLANILAN MAHALLÎ KELİMELER

 

ba

:

Domuzu tuzağa düşürüp yakalamak için domuzun önünü kesen kişiler, yol kesen kişiler.

ba:

:

1. Bağ, asmaların yer aldığı arazi.

“Gannıderiâdar yuharıdan belli gapanmış. Bâ vahdı bir sel gedmiş. Ayşe gelin türküsünü düzügler idi.”

2. Bey. (TDK Derleme Sözlüğünden. Mr.)

3. Bana. (TDK Derleme Sözlüğünden. İç.)

4. Bağı.

“Evleri de gonmuş bir ıssız dâ

Verane galmış da bahçası bâ

Duydum sehid olmuş Çuhadar Bê

Ağlaşır elleri vay Bêm deyi”

(Mehmet Temiz, Yüksek Lisans Tezi, Andırın Ağıtları, Çuhadaroğlu Mehmet Bey’in Ağıdı, Kaynak Kişi: Hacer Temiz)

ba: çıbı:

:

Bağ çubuğu.

ba: mısın

:

Bana mısın?

“O zamanlar, pekmez, kırk elli kilo bekmeze bâ mısın demeyen deri tulukların içinde getirirdi. Alıcı, tadına bakmak isterse, satıcı tuluğun bağını çözüp açar ve bir tabâ biraz akıtır. Tuluk bir türlü doğru-dürüst ayakta durmaz tabi:. Sağa sola eğilip bükülerek devrilmek ister. Sahibi zor zekat zapt etmeye çalışır.”

(Arif Bilgin, Terk Eden Elbistan 1, Bassaray Matbaası, İzmir, II. Baskı 2007)

ba’armak

:

Bağırmak, çağırmak, seslenmek.

 

 
 Devamı
 
 Devamı - 2